MAGA: some figures

MAGA

Jan Blommaert

Donald Trump promised to make America great again in 2016. He’s now intensely engaged in his re-election campaign, so let’s have a quick look at how great the US has been made since 2016.

I write this while violent riots are ripping through 20 US cities after yet another killing of a black man by white police officers, and in the week in which the COVID-19 death toll in the US passed the 100.000 mark. Yesterday, Trump delivered a10-minute attack on China, which he blames for everything that has gone wrong during the most recent part of his presidency, and a new episode in the US-China trade war seems inevitable. He concluded his rant by announcing, curiously, the withdrawal of the US from the World Health Organization – an institution perceived by Trump as being “China-centric”. Blaming others and declaring trade wars on a growing number of countries appears to be be core instruments for making America great again.

Let’s look at one indicator: public debt. I’m using the (usually quite reliable) statistics provided by Trading Economics and I’m using a ten-year window so as to allow us to take some distance from the current, highly exceptional COVID-19 crisis period.

Trading economics US public debt

Figure 1: US public debt, 10-year evolution.

What do we see? Well, clearly, America has been made great again, greater than under the Obama Administration. In the field of public debt, that is.

Another domain in which America has been made great again is unemployment. Here again, I use the data provided by Trading Economics, and I use a ten-year window.

unemployment US Trading EconomicsFigure 2: US unemployment, ten-year evolution.

Yes, here, obviously, Trump can invoke poor luck: the enormous spike in unemployment in early 2020 is clearly provoked by the COVID-19 crisis. But – as Trump never fails to stress – the COVID-19 thing was a Chinese crisis exported to the rest of the globe. And it’s with China that Trump now picks his fights. So let’s compare the US unemployment figures to those of China (same source, same time window).

unemployment China Trading economics

Figure 3: Unemployment in China, ten-year evolution

China suffers, obviously. But here too, America is far greater than China. So when a trade war needs to be fought, the armour of both parties appears to be in a different condition. COVID-19 has badly affected the GDP growth rate of both countries, as we can see below (same source and time window as before).

tradingeconomics US GDP growth

Figure 4: GDP evolution US, ten-year evolution.

tradingeconomics China GDP growth

Figure 5: GDP evolution China, ten-year evolution

But clearly, the average level of growth prior to the COVID-19 disaster was different in both countries (with much more modest levels of growth in the US than in China). And the political sensitivities of the social effects of the drop in GDP levels might be very different for president Xi – who can comfortably sit out the crisis – than for president Trump, who needs to be re-elected in November by a population, many of whom have become unemployed and poorer, while a U-turn in these developments prior to the elections is quite unlikely.

Finally, Trump’s US has become the greatest in the world in one domain: the number of COVID-19 victims. And it is fair to say that he, personally, has contributed significantly to that success. I provide the Statista figures of reported COVID-19 infection cases here.

statista covid19 28 May 2020

As for casualties, the WHO 30 May report for the US  provides a figure of 101.567.  Truly an impressive achievement for president Trump.

 

Kapitalisme is ideologie. Over Piketty

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

PikettyThomas Piketty, Capital et idéologie. Paris: Seuil, September 2019. 1198 pp. ISBN 9782021338041.

Jan Blommaert

De verschijning in 2013 van Le capital au XXIe siècle maakte van Thomas Piketty een wereldwijde vedette. Dat was merkwaardig, want het boek was bijna 1000 pagina’s lang, behoorlijk technisch en dus niet altijd even vlot leesbaar. Het centrale argument ervan sloeg echter in als een bom. Piketty toonde aan hoe sinds de jaren 1990 een nieuw soort kapitalisme zorgde voor een spectaculair toegenomen ongelijkheid, waarbij grote fortuinen (verworven hetzij door industrieel initiatief, hetzij door erfenis – of combinaties van beide) veel sneller groeiden dan elke andere vorm van inkomen. Vijf jaar na de val van Lehman Brothers, de economische ramp die dit veroorzaakte, en de keiharde besparingsmaatregelen die erop volgden in heel wat landen, was die boodschap duidelijk welkom, zeker omdat ze vergezeld ging van een pleidooi voor meer herverdeling.

Een enorme ruimte

View original post 1.998 woorden meer

Over de eenheid van links.

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

Screen_Shot_2015-05-07_at_11.14.44_AM_850_573Jan Blommaert

(Deel van een oudere tekst waarin ik het heb over de Britse onafhankelijke socialist Ralph Miliband, en zijn kritiek op Labour.)

Carl Devos is weer van oordeel dat een stem voor de PVDA “links verzwakt”. Een stem voor de sp.a zou dan allicht “links versterken” nemen we aan. Dit is een oud argument, en Ralph Miliband maakte er decennia geleden al brandhout van. 

Een andere constante in het beleid van Labour, waarvoor Miliband geduld noch begrip had, was de voortdurende oproep om ‘de linkerzijde niet te versplinteren’. Van zodra Labour vanuit de linkerzijde onder vuur kwam te liggen werd dit argument bovengehaald: linkse kritiek op Labour is nergens goed voor want ze verzwakt het ‘linkse front’, en dus Labour, en zou zo de ‘linkse zaak’ eerder schaden dan baten.

Miliband verwerpt dit argument op eenvoudige empirische gronden. Telkens dit soort van conflicten optrad in de geschiedenis van Labour…

View original post 221 woorden meer

Iedereen communist.

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

5493180427191120Jan Blommaert

Buiten de N-VA zijn zowat alle partijen links tot uiterst links, aldus Voorzitter-voor-het-Leven Bart De Wever. En wat de groenen betreft: eigenlijk zijn dat gewoonweg communisten.

Anticommunisme wordt een verkiezingsthema. En vermits verkiezingen op de ene of andere manier toch ook nog altijd een beetje over concrete programma’s gaan, verdient het aanbeveling om het ‘communisme’ van de partijen die De Wever zo angstig maken van naderbij te bekijken. Wie voorafgaand aan de oefening even het geheugen wenst op te frissen over waar ‘communisme’ historisch voor staat, kan even door Wikipedia struinen.

De meest uitgesproken ‘communistische’ partij die zich aanbiedt aan de Vlaamse kiezer op 26 mei is vanzelfsprekend de PVDA, en ik doe geen wilde gok wanneer ik ervan uitga dat de andere ‘linkse tot extreemlinkse’ partijen een gematigder programma voorstaan.

Het hele verkiezingsprogramma van de PVDA is hier te lezen. Ik pik er enkele hoofdpunten…

View original post 1.278 woorden meer

Het probleem met onze universiteiten

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

Mai-68-pegre-rouge-La-SorbonneJan Blommaert

Thierry Baudet haalde het nieuws met de electorale overwinning van zijn Forum voor Democratie in de verkiezingen voor de Provinciale Staten van maart 2019. En hij haalde het nieuws met de opmerkelijke speech die hij naar aanleiding daarvan gaf. In die speech stelde hij onder andere het volgende:

We worden ondermijnd door onze universiteiten, onze journalisten, door de mensen die onze kunstsubsidies ontvangen en die onze gebouwen ontwerpen

“Onze universiteiten”. Blijkbaar zijn ze bolwerken van cultuurmarxisme en verwante linkse indoctrinatie, plaatsen waar jonge mensen Politieke Correctheid aanleren en onvoldoende met “afwijkende meningen” worden geconfronteerd. En blijkbaar moeten de geesten van onze jongeren beschermd worden tegen dit gif.

Er is niets origineels aan die uitspraak van Baudet. Intengendeel, het motief van de linkse universiteiten is al jaren een van de vaste gemeenplaatsen in Nieuw-Rechtse politieke propaganda – van de associatie tussen universiteiten, politiek Links, cultuurmarxisme en politieke correctheid zijn…

View original post 644 woorden meer

Voor wie haar soms geweld aandoet: over politieke correctheid

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

ScreenHunter_1417 Dec. 03 16.49Opmerkingen bij Over Politieke Correctheid. Gerben Bakker en Gert Jan Geling. Amsterdam: Boom Uitgevers, 2018. 274 pagina’s. 

Jan Blommaert

Over dit boek verschijnt binnenkort een lange recensie, waarin ik de volgende hoofdlijn ontwikkel. Politieke correctheid (PC) is een term die gegeven wordt voor een bepaalde vorm van discours, en ik lees het boek dan ook als discoursanalyst. Vanuit dat standpunt zie ik dat het boek geen object heeft: het heeft het niet over de concrete discours, wel over wat Bakker en Geling een “taaldelict” noemen – de morele veroordeling van discoursvormen die zelf niet behandeld worden. Het boek geeft evenmin actoren van PC: er is de afbakening van een “kamp” dat volkomen voortvloeit uit de morele omschrijving van hun object. Dat kamp is een volstrekt impressionistisch links, en het is links dat door z’n discursief wangedrag de rechterzijde een hekel aan PC heeft bezorgd.

Het boek schetst ook geen 

View original post 4.920 woorden meer

De “Liberaal” 2.0

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

United_States_Declaration_of_Independence

Jan Blommaert

(Deel van een oudere tekst getiteld “Wilders en Waarden”.)

Geert Wilders, die Artikel 1 van de Nederlandse Grondwet afgeschaft wenst te zien – het gelijkheidsbeginsel – ziet zichzelf als volbloed liberaal. Hij begon zijn carriëre bij de VVD en zijn huidige partij heet – kan het liberaler? – Partij voor de Vrijheid. In zijn vroege jaren als kamerlid voor de VVD onderscheidde hij zich door donkerblauwe standpunten over langdurig werklozen en arbeidsongeschikten, en inzake economisch beleid is er naar verluidt nooit iets aan zijn lippen ontsnapt wat afweek van neoliberale doctrines. Nochtans zien we dat hij de hoeksteen van de liberale democratie, het gelijkheidsbeginsel, eruit wil. Hij is een liberaal die zich kant tegen de grote liberale waarden. Merkwaardig toch?

Of toch niet? In België, waar we de retoriek die Wilders nu produceert al ruim twintig jaar gewend zijn – het is dezelfde als die van het…

View original post 2.365 woorden meer

De Nationaal-Verlichting: de nieuwe politieke correctheid

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

350px-DOI_RousseauJan Blommaert

Politieke Correctheid staat voor datgene wat moet gezegd worden om politiek “normaal” te zijn. Ik ga een stukje nieuwe Politieke Correctheid beschrijven en ik noem het de Nationaal-Verlichting.

Er gaat geen dag voorbij in dit silly season voor de verkiezingen waarin ik niet de ene of andere politicus/politica een verwijzing naar de Waarden van de Verlichting in de mond hoor nemen. Dat gebeurt dan in frasen zoals “we mogen uiteraard geen duimbreed toegeven waar het de Waarden van de Verlichting betreft”. Deze frasen worden gebruikt in pleidooien voor de beperking van immigratie, voor het beteugelen van het dragen van de hoofddoek door Moslima’s en het verbieden van Islamscholen. En ze worden gebruikt tegen wat men Links noemt, want dat Links heeft al die dingen veel te laks aangepakt.

De Waarden van de Verlichting worden vervolgens doorgaans geherformuleerd: het gaat in feite over Onze Vlaamse Waarden. Meer…

View original post 456 woorden meer

Niet Hitler maar Breivik is het model voor Schild en Vrienden

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

templarsJan Blommaert

De Pano-uitzending van 5 September 2018 over het extreemrechtse jongensclubje Schild en Vrienden was voor velen een schok. Want achter de netjes gekapte en geschoren ideale schoonzonen bleek een verborgen wereldje te huizen, vol brutaal racisme, geweld en wapens, internationaal genetwerkt en goed georganiseerd in de online wereld, met geheime chatrooms waarin een strikte rangorde gehanteerd wordt, gaande van ‘normies’ tot ‘strijders’, en met een alfamannetje als onbetwistbare leider: ‘Eindbaas’ Dries Van Langenhove.

De verwijzing naar de jaren 1930 was snel gemaakt: Schild en Vrienden paste in een traditie van zwarte franjes rond de Vlaamse Beweging – het VNV, de Oostfrontstrijders, de neonazi’s van na de oorlog, de VMO. Die verwijzing maakt het mogelijk om Schild en Vrienden weg te zetten als een marginaal fenomeen – ook dat is deel van een lange traditie.

Het is een voorbeeld van de manier waarop we fenomenen uit de 21ste eeuw…

View original post 718 woorden meer

N-VA en S&V: distantieer je van de vorm, niet de inhoud

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

41109625_325402788021995_888659000176934912_nJan Blommaert

De afgelopen dagen waren we getuige van alweer een communicatieve chaos bij N-VA. In het zog van de Pano-uitzending over Schild en Vrienden (S&V) en van de felle reacties daarop, moest de partij een helder standpunt innemen. De Wever deed dat: hij bestempelde de uitingen en handelingen van S&V als “ranzig” en verklaarde dat hij zijn partij zou “opkuisen”.

Dat is categoriek en rechtlijnig, en in de gegeven context ook goede crisiscommunicatie die aansloot bij de grondstroom van verbijstering en verontwaardiging bij de TV-kijkende massa. Deze communicatielijn was tevens praktisch: je sluit je aan bij de grondstroom, wijst S&V onomwonden van de hand, je zegt dat justitie z’n werk moet doen, en je kan overgaan tot de orde van de dag.

Wie dacht dat daardoor de partij in het gelid zou springen en deze communicatielijn zou volgen had het echter fout voor. Het online bataljon N-VA “helfies” ging…

View original post 673 woorden meer