Stop de nonsens, Ministers

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

ScreenHunter_27 Oct. 11 19.25

Jan Blommaert 

Alles heeft zijn grenzen, zelfs mijn tolerantie voor nonsens tijdens de zomermaanden. Nochtans ben ik een groot en levenslang fan van Monty Python en kan ik best tegen een absurde grap. Maar ik zie die grappen liefst komen van professionele grappenmaker, of minstens verdienstelijke amateurs, en ik zie die grappen liefst aangeboden als grappen en niet als feiten die ik zou moeten aannemen. Dat laatste noemen we trouwens best geen “grap”, wel een “leugen”. En wat de Regering-Michel de laatste weken heeft opgedist kan wat dat betreft echt wel tellen. Zodanig zelfs dat het mijn tolerantiedrempel ruim overschrijdt.

Voorafgaandelijk: ik besef dat elke regering liegt over allerhande zaken. Meer nog, ik wil zelfs aannemen dat elke regering moét liegen om op gezette tijden haar ondergang af te wenden, de goedkeuring van belangrijke derden te verkrijgen of de afkeuring ervan te vermijden. Een zittende regering moet zelfs liegen in…

View original post 1.495 woorden meer

Turkije, zomer 2015

hh-45957325

Josiane Lefevrè 

Een jaar na Home sweet home. Hetzelfde balkon waarop ik vorig jaar vrolijke verhalen schreef waaruit mijn liefde voor Turkije moest blijken. Hier en daar een kritische noot maar de liefde domineerde. Een jaar later is deze liefde niet geluwd hoewel angst overheersend is deze vakantie. Aanslag in Suruç met 32 jonge levens die met een knal ophielden te bestaan. De betrokkenheid van Turkije in het Syrisch conflict wordt met de dag onafwendbaarder. Voor de eerste maal in 27 jaar ben ik bang in Turkije. Niet bang voor mijn eigen vege lijf dat in Sarimsakli niet meer bedreigd is dan in Hoboken. Ik ben bang voor de mensen van dit land. Niet alleen zal dit land betrokken worden in het Syrische wespennest maar het laat zich voorspellen dat het ook verscheurd zal geraken door interne twisten. In deze nacht, deze stille, frisse nacht wordt ik verteerd door woede en onmacht. En het is de onmacht die mij naar de pen doet grijpen. Wat kan ik anders? Hoewel ik op dit moment mijn pen haat omdat het een te zwak wapen is.
Vanop dit verdomde balkon zie ik Lesbos liggen. Steeds het gevoel gehad dat een getraind zwemmer de oversteek kan maken. Bij nacht zie ik de lichtjes branden in de huizen van dit eiland, dit Europees eiland. Reeds jaren vertelt mijn man mij dat vanuit deze plek ’s nachts boten vertrekken met vluchtelingen aan boord. We gingen ervan uit dat dit vooral in de winter gebeurde want in heel de streek geen enkele vluchteling te bespeuren tijdens het seizoen. Zien doe je ze niet maar ze zijn er wel. En deze avond werd mij verslag uitgebracht door een bevriend hotelhouder. Met honderden komen ze hier aan, houden zich schuil en vertrekken in het holst van de nacht naar een nieuwe toekomst. Voor die tocht betalen ze 3000 tot 5000 euro per persoon en er is geen korting voor -12 jarigen. De koppen worden geteld, hoe klein sommige hiervan ook zijn. Zo vertrekken er boten geladen met 10 – 20 – 30 koppen en verdwijnt in de zakken van de mensensmokkelaars 30.000 – 60.000 – 90.000 euro en meer.

Alleen, de tocht gaat niet naar Lesbos. Deze streek is bezaaid met eilandjes, het overgrote gedeelte daarvan onbewoond, waartussen jachten en plezierboten idyllisch laveren. Op deze voor smokkelaars veilige plekken worden de vluchtelingen gedropt. ‘Welcome to Europe’ wordt hen waarschijnlijk bij het uitstappen nog nageroepen. Wanneer de zon voor het eerste daglicht zorgt, gaan deze mensen op zoek naar stadje of dorp. Zand, rots, dorre struik meer valt er daar niet te vinden. De zon verschroeit hun lijf en leden. Er is geen drinkbaar water, noch voedsel. Met wat geluk worden ze vrij snel opgemerkt door de zeepolitie die hen opnieuw naar hun plaats van vertrek brengt, vele euro’s en illusies armer. Een tijdje geleden was er een groep vluchtelingen die na drie dagen zonder eten of drinken besloot enkele struiken in brand te steken om zo de aandacht te trekken. Onze vriend hotelhouder had flessen water voor ze gekocht. Hij werd overvallen door een dorstige meute. ‘Zoveel kinderen,’ zei hij ‘kleine kinderen en ze waren uitgeput.’
Oh, wat ben ik boos deze nacht. Ik ben boos op de mensensmokkelaars die radeloze mensen het geld uit de zakken kloppen met valse beloftes. Ik oordeel niet eens over het smokkelen zelf, want er is vraag en aanbod bij afwezigheid van een structurele oplossing. Ik oordeel over de manier waarop van deze mensen die reeds in zulk een zwakke positie verkeren extra geprofiteerd wordt. Wat kopen die smokkelaars met de binnen gehaald buit? Comfort voor hun eigen kinderen? En vertellen ze hun kinderen op welke manier papa voor de laatste nieuwe iPhone gezorgd heeft, voor de glanzende Range Rover voor de deur? Dit is het cynisme voorbij en heeft geen uitstaan meer met survival of the fittest

Ik ben boos op de Verenigde Naties die er niet in slaagt oplossingen aan te reiken om conflicten niet te laten escaleren. Heb ik het fout begrepen wanneer ik leerde dat deze organisatie met dit doel is opgericht? Welk palmares kan ze voorleggen ter verdediging van haar bestaansrecht? Deze organisatie slaagt er zelfs niet in om het menselijk leed van de slachtoffers te verzachten. Vluchtelingen uit Syrië worden als dusdanig niet erkend en daarom aan hun lot overgelaten. Het raakt gezagvoerders in halve rondes hun kouwe kleren niet. Het aantal Syrische vluchtelingen in Turkije wordt geschat op 2 miljoen. Europa heeft recent beslist er 60.000 toe te laten. Uit hoeveel landen bestaat onze gemeenschap ook weer? Ach, wat pech voor de man, de vrouw, het kind dat volgnummer 60.001 trok. Maar geen nood: in de Middellandse zee zijn er onbewoonde eilanden bij de vleet. De laatste dagen zijn er 5.000 nieuwe vluchtelingen op Lesbos gestrand en er is niet voldoende infrastructuur om deze mensen het strik noodzakelijke aan te bieden. Artsen Zonder Grenzen luidt de alarmbel, de Verenigde Naties, de Europese Gemeenschap en de rest van de wereld kijken de andere kant uit. Is het naïef te blijven geloven dat deze planeet perfect in staat is om iedere aardbewoner basisbehoeften, zoals omschreven in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, te garanderen? Niet alleen zijn wij hier gezamenlijk perfect toe in staat maar is het ook onze godverdomde plicht

En ik ben boos op mezelf. Reeds jaren zie ik beelden op televisie van gestrande landverhuizers in gammele bootjes. Ik heb de doodskisten gezien, ik heb de wanhopige kreten gehoord van hulpverleners die niet meer weten hoe ze dit zonder extra hulp verder moeten aanpakken. Ieder beeld, iedere kreet om hulp heeft mij diep geraakt en droevig gestemd. En toch ging het verhaal dat ik gisteren hoorde dieper, sneed het scherper in mijn vlees, alleen omdat het zich op slechts honderd meter van mijn deur afspeelt. Het is alsof de televisie een sluier weeft omheen je hart. En toch is ieder verhaal schrijnend en overladen met onrecht, is iedere landverhuizer een landverhuizer teveel.

Ik zal blijven gidsen in het Red Star Line museum omdat dit museum bewust heeft gekozen om verleden aan het heden te koppelen. Ik zal blijven voldoening vinden in mijn werk als gids omdat het overgrote gedeelte van de bezoekers zelf de link met de actualiteit legt. In Home Sweet Home ging ik op zoek naar mijn home. Dit jaar lijkt mij dat een luxebezigheid. Onnoemelijk nuttiger was het geweest indien ik iedere vluchteling die in Sarimsakli terecht kwam, zijn verhaal had kunnen laten vertellen. Ik zou ze precies genoteerd hebben, want ook hun verhalen moeten bewaard worden net zoals die van de Moels, de Cohens, De Hutlets. Ik ben geen arts of verpleger maar door hun verhalen te noteren had ik mij tenminste nuttig gemaakt, had mijn pen toch een iets wapenachtigere vorm aangenomen dan vandaag. Nu kijk ik alleen machteloos met lede ogen toe. De zee, het strand, Lesbos liggen er rustig bij zonder enig spoor van de tragedies die zich hier blijkbaar iedere nacht afspelen. Wanneer ik met Turken in gesprek ga, hoor ik dra: ‘Sen en büyük humanist’, ‘U bent een groot humanist’. Dat wordt mij met de glimlach en met blijk van respect gemeld. What’s in a name. Ik heb niets met die titel, ik ben een mens en mensen hebben plichten ten aanzien van elkaar!

DE OMVANG VAN DE GRIEKSE NEDERLAAG

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

ScreenHunter_261 Jul. 13 12.57

Jan Blommaert 

Het verhaal van de slechte beslissingen heeft een tussenbesluitje gekregen. Er is na 17 uur vergaderen door een groep uitgeputte, ongeduldige, irrationele en vooringenomen mensen een “akkoord” gesloten met Griekenland (zie de link hieronder). Juncker noemt dit “akkoord” een “win-win” situatie “zonder winnaars of verliezers”, iets wat volgens Michel zelfs “hoop” en “optimisme” moet bieden. Voor wie, is de vraag.

Tsipras neemt een reeks eisen mee naar Athene die enkel hun gelijke vinden in de eisen opgelegd aan Duitsland in het Verdrag van Versailles. De meest dringende eisen zijn welbekend (BTW hervorming, pensioenhervorming enz.) en noteer dat al die zaken in de meest vage terminologie zijn geformuleerd (“broadening the tax base” bijvoorbeeld, of “modernizing governance”, of constante verwijzingen naar “best practices” in de OESO of zelfs “internationally” – vager kan niet), zodat er volop ruimte is tot manipulatie in de interpretatie van maatregelen en resultaten.

Noteer dat de…

View original post 1.576 woorden meer

Een verhaal van foute beslissingen

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

resim2yi8

Jan Blommaert 

Laat ons in het belang van het publieke debat even een Gedankenspiel houden, en de Griekse crisis lezen als een aaneenschakeling van foute beslissingen, eerder dan als een clash van rationele en geplande strategieën, complotten en heldere ideologische beginselen.

We kunnen beginnen bij het Memorandum of Understanding van de Trojka (het MoU), en zelfs bij de Trojka zelf. Want zowel het instrument zelf van de crisisbestrijding als de concrete road map ervoor kunnen we zien als zeer slecht geïnspireerde beslissingen. Het eerste is een comité van “deskundigen” die instellingen vertegenwoordigen die niet de geringste democratische legitimiteit hebben en dus geen enkele democratische verantwoording schuldig zijn; hun actieradius is uitsluitend financieel en technisch, en als ze in het kader daarvan ruimere bevoegdheden bestrijken – de bevoegdheid over de arbeidsmarkt, de sociale zekerheid, het onderwijs en de gezondheidszorg, en zo meer – dan staan die bevoegdheden nog steeds in het teken…

View original post 1.779 woorden meer

Een Griekse “capitulatie”?

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

Alexis-Tsipras7

Jan Blommaert 

De Griekse Regering heeft op 9 juli een reeks finale voorstellen aan de Trojka overgemaakt. Meteen schreeuwde de pers over de hele Unie het woord “capitulatie”. Enkele nuances zijn op hun plaats. Noteer voorafgaandelijk dat het geschreeuw over “capitulatie” al vanaf februari een constante is in de berichtgeving. Merkwaardig toch dat er ondanks die eindeloze reeks Griekse “capitulaties” en “knievallen” van Tsipras nog steeds geen akkoord is?

De berichtgeving over de nieuwe Griekse voorstellen is niet echt “geloofwaardig” – het begrip dat men zo graag toepast op de Griekse voorstellen. We zien – een motiefje dat zich al sinds februari laat horen – dat dit vooral als een “knieval” en een “capitulatie” van Tsipras moet kunnen voorgesteld worden. Ik zal twee voorbeelden in enig detail uitwerken, met twee conclusies eraan gekoppeld. Men zal zien dat als er van “capitulaties” sprake is, deze capitulaties al in de documenten van februari…

View original post 1.765 woorden meer