Anachronism as power

Ctrl+Alt+Dem

screenhunter_266-nov-16-06-55Jan Blommaert 

What follows is part of the “Durkheim and the Internet” project – a self-conscious attempt at drawing theories of wider relevance from recent sociolinguistic studies and evidence. The theories are designed to provide a generalizable heuristic for new research, a set of potentially productive “grounded” hypotheses to be deployed in a wide variety of domains of investigation.

One of the theories emerging from this project is a theory of power – not a general one (power per se) but a specific one, about one kind of institutional power. Two points of departure underlie the effort here.

  1. In The Utopia of Rules, David Graeber describes the fundamental stupidity of contemporary bureaucratization, observing the spread of what he calls “power without knowledge”: “where coercion and paperwork largely substituted for the need for understanding (…) subjects” (2015: 65). The contemporary power of bureaucrats often involves an assumption of total knowledge (articulated…

View original post 1.577 woorden meer

Advertenties

Het antiracisme van de oppervlakkigheden

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

zwarte-tietenJan Blommaert 

De Pietendiscussie: zucht. Sinds jan Nederveen Pieterse in 1990 zijn “Wit over Zwart” publiceerde en met boek en expo de boer opging, is het thema van de Zwarte Piet als icoon van een niet-verwerkt kolonialisme, dat hedendaags banaal racisme geworden, niet meer weg te halen. Het is een jaarlijks ritueel dat rond 11 november (de aankomst van de Sint) losbarst, en als strovuur weer uitdooft van zodra de pakjes op 6 december geopend zijn.

Jaar na jaar krijgen we een debat met een bijzonder transparante structuur. In het ene hoek staat het anti-Pietenkamp, die wijzen op het racistische en stigmatiserende karakter van Zwarte Piet – de jonge, domme maar vrolijke knecht van de blanke oude Sint. Aan de andere kant heb je het pro-Pietenkamp, degenen die zeggen dat het gewoon “een traditie” is, niks met racisme te maken heeft (het schoorsteenverhaal), en dat zij die een niet-zwarte…

View original post 1.912 woorden meer

Trump: het einde van het propagandamodel

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

iftrumpwins

Jan Blommaert

Het meest verbijsterende feit van de nacht van 8 op 9 november 2016 was niet zozeer dat Donald Trump verkozen werd tot President van de VS. Het was dat niemand in de grote media daarmee rekening bleek te hebben gehouden. Men had zich bij, zeg maar, CNN, BBC World, NBC, Euronews, Fox, de New York Times, The Guardian en alle Europese stations en mediagroepen blijkbaar tot in de puntjes voorbereid op één enkel scenario: Clinton wint na een dappere nek-aan-nek race. Experts stonden standby voor de juiste commentaren, de vox pop was al verzameld onder kiezers, de editorialen waren al geschreven, de topreporters stonden in het hotel waar Clinton haar overwinningsspeech zou geven. Immers, de peilingen gaven Clinton een klein maar constant voordeel, en die brave burgers zouden, al het er echt op aan komt, toch steeds kiezen voor een degelijke professionele en “normale” politica en niet voor…

View original post 762 woorden meer