Anachronism as power

Ctrl+Alt+Dem

screenhunter_266-nov-16-06-55Jan Blommaert 

What follows is part of the “Durkheim and the Internet” project – a self-conscious attempt at drawing theories of wider relevance from recent sociolinguistic studies and evidence. The theories are designed to provide a generalizable heuristic for new research, a set of potentially productive “grounded” hypotheses to be deployed in a wide variety of domains of investigation.

One of the theories emerging from this project is a theory of power – not a general one (power per se) but a specific one, about one kind of institutional power. Two points of departure underlie the effort here.

  1. In The Utopia of Rules, David Graeber describes the fundamental stupidity of contemporary bureaucratization, observing the spread of what he calls “power without knowledge”: “where coercion and paperwork largely substituted for the need for understanding (…) subjects” (2015: 65). The contemporary power of bureaucrats often involves an assumption of total knowledge (articulated…

View original post 1.577 woorden meer

Advertenties

Het antiracisme van de oppervlakkigheden

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

zwarte-tietenJan Blommaert 

De Pietendiscussie: zucht. Sinds jan Nederveen Pieterse in 1990 zijn “Wit over Zwart” publiceerde en met boek en expo de boer opging, is het thema van de Zwarte Piet als icoon van een niet-verwerkt kolonialisme, dat hedendaags banaal racisme geworden, niet meer weg te halen. Het is een jaarlijks ritueel dat rond 11 november (de aankomst van de Sint) losbarst, en als strovuur weer uitdooft van zodra de pakjes op 6 december geopend zijn.

Jaar na jaar krijgen we een debat met een bijzonder transparante structuur. In het ene hoek staat het anti-Pietenkamp, die wijzen op het racistische en stigmatiserende karakter van Zwarte Piet – de jonge, domme maar vrolijke knecht van de blanke oude Sint. Aan de andere kant heb je het pro-Pietenkamp, degenen die zeggen dat het gewoon “een traditie” is, niks met racisme te maken heeft (het schoorsteenverhaal), en dat zij die een niet-zwarte…

View original post 1.912 woorden meer

Trump: het einde van het propagandamodel

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

iftrumpwins

Jan Blommaert

Het meest verbijsterende feit van de nacht van 8 op 9 november 2016 was niet zozeer dat Donald Trump verkozen werd tot President van de VS. Het was dat niemand in de grote media daarmee rekening bleek te hebben gehouden. Men had zich bij, zeg maar, CNN, BBC World, NBC, Euronews, Fox, de New York Times, The Guardian en alle Europese stations en mediagroepen blijkbaar tot in de puntjes voorbereid op één enkel scenario: Clinton wint na een dappere nek-aan-nek race. Experts stonden standby voor de juiste commentaren, de vox pop was al verzameld onder kiezers, de editorialen waren al geschreven, de topreporters stonden in het hotel waar Clinton haar overwinningsspeech zou geven. Immers, de peilingen gaven Clinton een klein maar constant voordeel, en die brave burgers zouden, al het er echt op aan komt, toch steeds kiezen voor een degelijke professionele en “normale” politica en niet voor…

View original post 762 woorden meer

Het nieuwe CETA akkoord: noch verraad, noch nederlaag maar een (kleine) overwinning.

Niemand zal ontkennen dat Wallonië gedurende een lange week heel Europa op zijn hoofd heeft gezet. De ‘njet’ van de Waalse regering kwam voor velen in Vlaanderen als een donderslag bij heldere hemel. Nochtans had het Waals parlement op 27 april te kennen gegeven dat het verdrag niet goedgekeurd kon worden. Op 17 oktober gaf de Waalse regering te kennen dat ze haar veto ging gebruiken en aldus de Federale regering verhinderd zo worden het CETA te ondertekenen.

De reactie – in de dubbele zin van het woord – liet niet op zich wachten. Magnette werd reputatieschade verweten en vooral een ‘ondemocratische houding’ want ‘hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat een regiovan 3,6 miljoen inwoners 500 miljoen inwoners, heel de EU én Canada durft te gijzelen!?!’ Ironisch genoeg werd dit mogelijk dankzij de Vlaamse drang naar zelfbestuur waardoor de gefedereerde entiteiten inzake internationale juridische verbintenissen een veto-recht hebben bekomen…

View original post 2.132 woorden meer

Symbool

Dirk Tuypens

roulette

Vrijdag was de Antwerpse havenschepen Marc Van Peel te gast in het duidingsprogramma Terzake. Hij mocht er zijn ongenoegen komen ventileren over de weigering van de Waalse regering om het Europese handelsakkoord met Canada goed te keuren. Waarmee Van Peel meteen duidelijk maakte dat hij en zijn partij onvoorwaardelijke voorstanders zijn van economische akkoorden die op maat gesneden zijn van multinationale bedrijven.

Hoewel zeer betekenisvol, laat ik dat toch even terzijde. Want hier is belangrijker wat Van Peel antwoordde op de vraag wat hij vindt van de hardnekkige houding van zijn partij in de onderhandelingen over de begroting. Meer bepaald: wat denkt hij over het voorstel van CD&V om een meerwaardebelasting op aandelen in te voeren?

De havenschepen vindt het een goede zaak dat er een maatregel wordt doorgevoerd die “de indruk wegneemt dat alleen de gewone man het gelag moet betalen”. Heerlijk Tsjeefs voor wat eigenlijk had moeten zijn:…

View original post 426 woorden meer

Begrotingstips: bespaar op de politiek

Jan Blommaert (en z'n gedachten)

728959

Jan Blommaert

De begroting klopt weer niet, en er is enkel nog geld te vinden in de sociale zekerheid hoort men links en rechts – enfin, rechts. Mensen als Rutten, Van Overtveldt en De Block zoeken naar goede gewoonte het geld waar het niet zit: bij degenen die er geen hebben. Maar als je even rondkijkt zijn er evidente uitgavenposten waar men netjes rond fietst.

Bij elke begrotingscontrole raken we binnen de kortste keren vast in de pensée unique: er moeten “structurele maatregelen” genomen worden, en dat zijn altijd dezelfde: snoei verder aan wat er overblijft van de verzorgingsstaat, en duw de onderkant van de samenleving nog verder naar beneden. Enkele maanden later stelt men vast dat er alweer een gat in de begroting zit, en hetzelfde spelletje wordt hervat.

De debatten zijn steevast dezelfde: de oppositie eist een faire fiscaliteit die ook de bovenkant van de samenleving niet…

View original post 2.169 woorden meer

Vlaanderen en racisme

Ico Maly

Het is een open deur intrappen:Vlaanderen kan niet om met het structureel racisme. Dat maakt de berichtgeving en duiding over de racistische reacties op de dood van Ramzi, een jonge landgenoot nogmaals heel duidelijk. Racisme wordt in onze samenleving gezien als iets uitzonderlijk. Iets eigen aan een kleine groep van individuen. Dat racisme echter een structureel probleem is,  wordt doorgaans in alle toonaarden ontkent. Racisme heet dan ‘relatief’ te zijn. Dalende cijfers in de aangifte van racisme wordt dan nogal snel gelezen als ‘we zijn toleranter geworden’ in de laatste decennia. Niets lijkt die lezing echter te bevestigen.

dsc_5014

Er is een traditie in ons land om racisme te begrijpen als iets eigen aan het individu. Men is dan racist of men is het niet. Dat racisme wordt dan herkend als expliciet racisme, zoals we nu zagen op de Facebookpagina van de Vlaamse Verdedigingsliga. Racisme wordt maar herkend als racisme als…

View original post 661 woorden meer